Evde kütüphanede buldum... Can Dündar'ı belgesel tadında izleyip, melankolik yazılarıyla hatırladığımdan kitapta da melankolik bir hikaye bekliyordum. Yanılmışım... Yılmaz Özdil'in " İsim Şehir Hayvan " kitabını son bölümünde kenara atmak zorunda kaldım. Yılmaz Özdil'in yazılarını günü gününe takip ettiğim için kitabını okumak çok esprili gelmiyor bana... Yine de okuyorum tabiki. 10 sene önce yazılmış nefis bir kitap. Hele bazı bölümleri var ki etkisinde kalıyor ve hayıflanıyor insan. Biberon kuşağı isimli bölüm örneğin... Can Dündar'ı bir solukta okuyun... Bundan sonra başlayacağım kitap Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı...
Yengen kadar karışık, Yengen kadar lezzetli... Izmir'e dair yaşanması gereken ne varsa hepsi bu blogda...