İçki kültürü sağlam bir aileden geldiğimi biliyorum. Dedem, babam, eniştem (buraya kadar saydıklarım rahmetliler), dayılarım hepsi rakı içisiydi (buradan sonrakilerde artık eskisi kadar içmemek zorundalar). Çok sağlam içmek göreceli bir kavramdır. Ben neden sağlam görüyorum. Birincisi her gün ısrarla, sıkılmadan, vazgeçmeden içmeleri. İkincisi ise başladıkları şişeyi bitirmeden kalkmamaları ve son damlası düşene kadar sabırla içmeleri. Kafaları güzel oluyordu ama efendi gibi içiyorlardı. Biz yeni jenerasyonlar onlar kadar olamadık, olamayız da... Adabımızla içer kalkarız yeri geldiğinde...
Yengen kadar karışık, Yengen kadar lezzetli... Izmir'e dair yaşanması gereken ne varsa hepsi bu blogda...