Yengen

Karaburun’u sevmek, Çeşme’yi sevmek kadar kolay değildir. Çünkü o, nevi şahsına münhasır, hırçın ama davetkârdır. Sevmek için emek vermeniz gerekir. Tadına varınca da vazgeçmeniz zordur. Kopanisti peynirinden nesli tükenme tehlikesindeki martılara keşfedilecek ne çok şey var, şaşıracaksınız!

Öyle bir yer anlatmaya çalışacağız ki neresinden başlayacağımızı bilemiyoruz.  Kuzeyde dersek, evet kuzeyde sayılır. Batı da dersek evet batıda da sayılır. Önceki yazılarımızda yer verdiğimiz Beydağ ve Kınık'ın tam ters istikametlerinde... Kordon'da oturup gün batırırken silüetini görebileceğiniz kadar yakın olsa da karayoluyla gidebileceğiniz en uzak ilçelerden birisi. Koyları el değmemiş diyebileceğimiz kadar güzel, gemicilerin etrafından dolanırken manzarasından sıkılmadığı, balıkçıların denizinden dönmek istemediği, dağları bereketli, denizi bereketli bir yer. Börklüce'nin memleketi, İzmir'in doğal kalesi, Zeytini bile işlemeye gerek duymadan dalında eren, endemik bitki sayısı oldukça fazla olan, şimdilerde devasa rüzgar gülleri, duble yolları ve talan edilmeye hazır doğası ile biliniyor.  Hala anlamamış olamazsınız. Kopanisti peyniri, Nergis çiçeği, Ayıbalığı, Mordoğan desek?  Hala mı Karaburun'dan bahsettiğimizi anlamadınız.  O zaman bu...

1400'lü yılların başında, yani 1. Murat zamanında, aslen bir yeniçeri olan Börklüce Mustafa,  Karaburun'un hasretiyle yanıp tutuşan özgür bir askerdi. Osmanlı ordusuna dağıtılan ve günümüzde polar kumaş olarak adlandırılan börklüce kumaşından yapılmış kıyafetleri nedeni ile Börklüce Mustafa olarak anılırdı.  Bir sefer sonu İznik'te Simavna kadısının oğlu Şeyh Bedrettin ile tanıştı ve müridi oldu.  Fetret Devri'nde kısa süreliğine  Edirne kazaskerliği yapan Bedreddin, Börklüce Mustafa'yı yanına kethüda olarak aldı.  Börklüce, Bedrettin'den öğrendiği; gerçeklere ulaşmanın yolunun ancak Allah ile kurulacak yakınlık sayesinde insan üzerinde zuhur edeceğini, insanın kendini içsel serüvenleri sonucunda Allah ile özdeşleştirmesi sonucunda hedefe yöneldiği takdirde cennetin bu dünyada kurulabileceği fikrini benimsemiş olan öğretisini, günümüz sosyalist sölyemlerine benzer söylemlerle genişletmişti.  Fetret Devri'nin sona ermesinin ardından Aydın'a gönd...

Karaburun'un Eğlenhoca Köyü Muhtarlığı'nın " Karaburun Organik Zeytinyağlarının Rekabet Gücünü Artırma Ve Üretimini Sürdürme Projesi " şenlikle destekleniyor...

Hürriyet Gazetesi'nin her hafta Pazartesi günleri yayınladığı Seyahat eki bu hafta Karaburun'u konu almıştı. Burnumuzun dibinde keşfedilmeyi bekleyen Karaburun'umuzu tanıtan güzel bir yazı yazmış Hüseyin Yurttaş. Paylaşmak istedim...

Erkence zeytini, sadece yarımadada yetişen, Urla, Seferihisar, Çeşme ve Karaburun yöresine özgün bir zeytin çeşididir.  Erkence Zeytini'ni diğer zeytin türlerinden ayıran özelliği sadece belli bir yerde yetişmedi değildir elbette.  Dalından koparılarak yenilebilen tek zeytin çeşidi olmasıdır...

Karaburun yarımadasının kendine özgü lezzetlerinin arasında "Kopanisti Peyniri"nin hatırı sayılır bir yeri vardır.  Genellikle keçi ama zaman zaman koyun sütünden de yapılan lorun 35-40 gün boyunca tuzla yoğrulması ile hazırlanan meşakkatli bir peynir türüdür. Zaten kelime anlamı olarak da Rumca da yoğrulmuş anlamına gelen Kopanisti, günümüzde endüstriyel boyutta üretimi mevcut olmayan ve yapımı yörelere göre farklılık göstermekle birlikte, temel olarak lorun doğal fermentasyonu sonucu elde edilen, keskin kokulu, acımsı lezzette, kremsi yapıda, yumuşak ve tuzlu bir süt ürünüdür.  Seferihisar'ın meşhur "Armola"sına nazaran daha az bilinen bir peynir çeşididir. Bu nedenle Karaburun yarımadasında, Çeşme'de  ve zaman zaman Sakız Adası'nda acı peynir olarak da satıldığı görülmektedir. Karareis (Meli) köyünden göçerek Mikanos'a yerleşen bir aile tarafından işletilen en büyük Kopanisti Mandırası da yakın zamanda kapılarını üretime kapattı. Ağır bir aroması ...